De geschiedenis van de Saint-Gobain Groep gaat terug tot 1665 , onder Lodewijk XIV, met de oprichting van de Koninklijke Spiegelglasfabriek door Jean-Baptiste Colbert. Het idee was destijds om de Franse afhankelijkheid van de Venetiaanse glasproductie te verminderen. Een van de eerste projecten, en zeker het meest emblematische van haar bijdrage aan de Franse geschiedenis, was de deelname aan de bouw van de Spiegelzaal in het Paleis van Versailles tussen 1678 en 1684. Na de voltooiing van dit project werd de fabriek gevestigd in Saint-Gobain in Picardië. Het bedrijf bloeide tot 1789, het jaar waarin de arbeiders protesteerden en de helft van het managementteam emigreerde. Deze periode betekende het einde van de activiteiten van de fabriek tot 1801.

De 19e eeuw en de industrialisatie markeerden een nieuw tijdperk voor Saint-Gobain.

In 1830 werd de fabriek een naamloze vennootschap, waarna ze een concurrent en verschillende chemische bedrijven overnam, met name voor de productie van kunstmatige soda die gebruikt werd om glas te smelten. In datzelfde jaar ging het bedrijf een partnerschap aan met een andere glasfabriek en richtte het zijn blik op New York. Dit markeerde het begin van de internationalisering van het bedrijf. Het vestigde dochterondernemingen in Europa, waaronder Duitsland, Groot-Brittannië, Nederland, België, Spanje en Italië.

De 20e ^eeuw : diversificatie en globalisering

Na een abrupte stopzetting als gevolg van de Eerste Wereldoorlog richtte Saint-Gobain zich op hol glas, zoals potten en flessen, en richtte een bedrijf op voor de productie van de ovens en machines die de glasblazers vervingen. Tegen het einde van de 19e eeuw betekende het floatglasproces een grote doorbraak. Het werd mogelijk om vlak glas op grote schaal en tegen lagere kosten te produceren. Saint-Gobain zette zijn diversificatie voort en begon met de productie van glas voor ramen, glasblokken en -stenen voor de bouw, voorruiten voor auto's en brillenglazen. De tweede helft van de 20e eeuw markeerde een nieuw keerpunt in de geschiedenis van het bedrijf. Terwijl het bedrijf herstelde van de oorlog, opende Saint-Gobain in 1952 een onderzoekscentrum, dat in 1957 een nieuw type glasvezel ontwikkelde.

In 1970 fuseerde het bedrijf met Compagnie de Pont-à-Mousson, een staalproducent en destijds wereldleider in gietijzeren buizen. Saint-Gobain kreeg zo een wereldwijde dimensie. De groep werd in 1982 genationaliseerd en vervolgens in 1986 opnieuw geprivatiseerd. Tot de meest recente grote projecten behoren de Louvre-piramide in 1989 en de Skywalk over de Grand Canyon in 2007.

Het bedrijf is nu actief in 75 landen en heeft wereldwijd iets meer dan 166.000 medewerkers in dienst.

Saint-Gobain is een wereldleider in duurzaam bouwen en ontwerpt, produceert en distribueert materialen en diensten voor de residentiële en industriële markt. Gedreven door een voortdurende drang om onze glasproducten aan te passen aan de huidige behoeften en realiteit, innoveren we continu. We ontwikkelen geïntegreerde oplossingen voor de renovatie van openbare en particuliere gebouwen en voor lichtgewichtconstructies. Door middel van innovatie dragen we ook bij aan de decarbonisatie van de bouw- en industriële sector met producten die duurzaamheid en prestaties leveren.

In Frankrijk produceert en verwerkt Saint-Gobain Glass vlakglas en distribueert het beglazingsoplossingen voor een breed scala aan residentiële en commerciële toepassingen. Gevels, grote architectuurprojecten, stedelijke infrastructuur, industrieel timmerwerk, meubels, badkamerarmaturen en decoratief glas voor interieurs zijn slechts enkele voorbeelden van de toepassingen van het glas dat wij produceren.

Glas is een materiaal dat al duizenden jaren bestaat.